• Sometimes

    "Sometimes the cord likes to break."
    "Sometimes the light tries to bend away."

    Lyrics van nummers scoren vaak goed op de sociale media om een boodschap over te brengen, waarom zou het dan niet lukken op een blog. Het beschrijft perfect mijn gevoel tijdens de laatste maanden: frustratie en teleurstelling. Gelukkig scheen het licht na 3 donkere maanden weer volop. Eindelijk weer lopen! Mijn hartslag kreeg ik nog niet onder controle, mijn loopstijl zo lelijk als de nacht, maar overgelukkig dat er eindelijk wat belasting op de onderbenen terecht kwam.

    "Sometimes we're thrust against the wall."
    "Sometimes the world likes to see you crawl."

    Als er een god is, beeld hem dan gerust in als een sadistische 7-jarige met een vergrootglas in de buurt van een mierennest. Of misschien nog beter, Eric Cartman in South Park: "You will respect my Authoritah!"
    What happened? Shit happened! Na welgeteld 4 looptrainingen begaf mijn linkerenkel het. Inversietrauma nummer 5 of 6, de exacte tel ben ik kwijt, in 2 jaar tijd.

    "I wanna live better days
    Never look back and say
    Could have been me"

    Om nog een andere groep te quoten, ik zat redelijk dicht tegen de bodem op mentaal vlak. Het duurde vrij lang voor het besef kwam dat het weinig uitmaakt hoe vaak of hoe diep je valt. Het enige dat er toe doet is hoe je terugkomt. Er staan nog verschillende items op mijn to-do list die ik in 2017 wil schrappen.
    Ondertussen zijn we 11 weken na het enkelletsel en sinds twee weken kan ik opnieuw pijnvrij trainen. Wel nog steeds hetzelfde probleem van hartslag onder controle houden tijdens het lopen, maar het fietsen gaat weer behoorlijk.