• Memorial Benny Vansteelant

    De laatste zomerduatlon van het jaar in eigen Torhout. De ambities waren nogmaals aan de lage kant, een kleine progressie in vergelijking met Waardamme zou volstaan om toch met een goed gevoel de winter in te gaan.

    Het eerste lopen verliep net zoals 2 weken geleden te rap om aan te pikken. Deze keer was de opgelopen achterstand een pak minder groot, ook het gevoel was net iets beter.

    Mijn achterstand op de kopgroep schatte ik in rond de 20 seconden, het ging dus vrij moeilijk worden om terug te komen. Door de wind en het niet te onderschatten fietsparcours viel het bij momenten stil in de kopgroep, seconde per seconde kwam ik dichter. Na 10 kilometer achtervolgen kon ik aansluiten bij de kopgroep van 7. Niet veel later vielen twee junioren aan, ik was nog bezig met recupereren en kon op geen enkel moment versnellen. De overige fietskilometers bleef ik in dezelfde groep. Na een vlotte wissel startte ik als vierde algemeen aan het laatste lopen, lang duurde het niet en binnen de kortste keren liep heel de groep weg. Een halve ronde later kreeg ik last van opkomende krampen in de hamstrings, niet onverwacht na een zware fietsproef.

    Het werd dus een 7de plaats algemeen en een 5de plaats bij de junioren. Een pak beter dan verwacht, niet eens zo slecht met deze vorm. Zo kon ik mijn seizoen toch nog met een "positieve" noot afsluiten en met goeie moed de winter in gaan.

    Voorlopig staan er nog een winterduatlon op het programma in november, meer info volgt

    Sportieve groeten
    Wouter

  • Duatlon Waardamme

    Tjah, volgend seizoen sta ik er weer... Het was het eerste dat in me opkwam na de finish in Waardamme. Te weinig (lees bijna niet) kunnen trainen is voor iedereen dodelijk en dat heb ik zondag aan den lijve mogen ondervinden.
    Heel lang heb ik niet kunnen meelopen met de kop van de wedstrijd. 4,5km prutsen om toch aan het fietsen te kunnen beginnen vat de eerste loopproef goed samen.

    10696223_10204280868476979_6026543081410365207_n.jpg

    10629866_10202570893659639_4390616930600539469_n.jpg

    10620709_903826019647311_2787580438815643679_n.jpg

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     Tijdens het fietsen kon ik de achtervolgende groep in de verte zien, maar jammer genoeg vielen ze nooit helemaal stil waardoor ik nogmaals de 18km in mijn eentje kon afleggen. Het ging minder slecht dan tijdens het lopen, niet op niveau maar dat mocht ik niet verwachten.

    10622953_10204280973039593_2600345130533707278_n.jpg

    10698701_903826579647255_4950887346743023062_n.jpg

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    Na de tweede wissel liep ik 300 meter op het vlotte ritme van enkele maanden geleden, daarna viel ik terug op de geforceerde stijl. De uitslag staat nog niet online, ik gok op een 6 à 7de plaats bij de junioren.

    21/09 volgt de laatste duatlon in eigen Torhout hier kan ik niet afwezig blijven hoe slecht de conditie ook mag zijn. 



    Sportieve groeten
    Wouter

  • WK Pontevedra/BK ploegen Gullegem

    We zijn ondertussen een kleine 3 maanden na mijn debuut op een WK. Door diverse omstandigheden slaagde ik er niet in om een degelijk verslag neer te pennen ondanks de prachte ervaring die ik heb opgedaan in het noordwesten van Spanje. Hier dan toch een poging tot.
    Meteen na mijn examen pathofysiologie vertrokken we(Jan Petralia, enkele begeleiders en ikzelf) voor een rit van om en bij de 1900km om zo de donderdag aan te komen in het centrum van Pontevedra. Onmiddellijk werd duidelijk dat sport hier een deel is van het dagelijkse leven, het aantal lopers viel niet te tellen, de watersportbaan in Gent verbleekt hierbij.
    De vrijdag verkenden we zowel het loop- als fietsparcours. Tijdens het lopen moesten we elke ronde over een stevige heuvel die het tempo compleet naar beneden haalde gevolgd door een lange afdaling die vooral in het voordeel was van de snellere pistelopers. Ook het fietsen zou pittig worden, ook hier mochten we elke ronde naar boven op een niet eens zo steile helling, maar hier zou één dag later de wind pal op de kop staan.
    De briefing leverde geen extra interessante informatie op behalve dan dat de ITU official dit met veel gevoel voor humor als een vlak parcours omschreef. Nadien nog een laatste keer op de piste lopen om het gevoel van snelheid terug te krijgen, ondanks energie vretende examens leek ik over goeie benen te beschikken, het tempo zat er nog steeds in.

    De dag zelf was ik opvallend ontspannen, ervaring opdoen was het belangrijkste. Bij de check-in liep het zoals gebruikelijk weer eens mis. Deze keer waren er geen problemen met mijn opzetstuurtje waar onze Belgische en Franse refs weleens over durven muggenziften, maar het pak van de nationale ploeg was niet conform met het ITU reglement, ook enkele Belgische elite atleten kregen hiervoor een berisping. Gelukkig bleef het bij deze waarschuwing en kon ik me zonder verdere problemen voorbereiden.

    Alle atleten begaven zich naar de wisselzone, speaker roept de namen af en één voor één liepen we naar de start met opzwepende muziek op de achtergrond. Van bij de start werd verschroeiend snel gelopen. 1km, langer kon ik niet aanklampen bij de grote groep. Het werden nog 4 zware kilometers waarbij een Italiaan constant een kleine 100 meter voor me liep zonder dat ik terug kon komen. Na een degelijke wissel kon ik mijn achtervolging op de Italiaan verder zetten. Net voor het einde van de 2de van 4 rondes kon ik hem eindelijk inhalen. In plaats van mee te werken om terug te keren op de voorliggende groep stapt hij doodleuk uit de wedstrijd waardoor ik opnieuw alleen kwam te zitten. Ondertussen was de kopgroep van 6 wereldtoppers gevaarlijk dichtbij, ik moest blijven voluit gaan om niet gedubbeld te worden waardoor ik net als enkele andere atleten de wedstrijd zou moeten verlaten. Uiteindelijk bleef ik uit hun greep en zag ik dat de groep voor mij uiteenspatte, maar veel dichter kwam ik niet meer. Blijkbaar had ik op de fiets nog zeer goed standgehouden,bijna geen tijdsverlies tov de voorliggende groep.
    Bij het lopen werd snel door dat er geen winst of verlies meer inzat, op trainingstempo liep ik de laatste 2,5km om als 29ste over de meet.
    Het is duidelijk dat ik nog niet in de buurt kom van deze wereldtoppers wat het lopen betreft, op de fiets kon ik het niveau wel aan.

    Na een maand zwoegen boven de boeken zonder noemenswaardige trainingen stond eind juni het BK ploegenduatlon op het programma. Met kapitein Bart Verkaemer, Jan Petralia(3e EK U23), Sam Lepoutre, Maarten Gyssels, Patrick Soetaert, Marlon Claeys en ikzelf hadden we een van de betere ploegen in dit veld.
    Persoonlijke ambities lagen niet al te hoog, gewoon volgen en indien ik mij goed voelde wat kopwerk verrichten op de fiets zou volstaan.

    Voor de start liep het voor mij al mis, mijn versnellingskabel sprong stuk net voordat we gingen inchecken. Er zat dus niets anders op dan de volledige wedstrijd af te leggen op mijn 34 x 12.
    We gingen meteen goed van start, het tempo lag voor mij zeker hoog genoeg en we konden met de volledige ploeg aan het fietsen beginnen. Na 2km waren we Marlon kwijt, daarna bleven we vrij snel doorrijden. Jammer genoeg kon ik niet veel kop doen door te zwakke benen en de kapotte kabel...
    In het laatste lopen verzwakten we weinig, Maarten had het zeer lastig maar toonde een overschot aan karakter om uiteindelijk naar een 5de plaats te sprinten.
    Schitterend resultaat voor DVB en een mooie verbetering tov onze 7de plaats vorig jaar.

    Voor mij liepen de rest van de zomermaanden niet zoals gepland. Lichamelijke klachten lieten juli en begin augustus in het water vallen, herexamens deden de rest. Slotsom van juli en augustus: geen wedstrijden, belachelijk weinig kilometers en een al even lage conditie. Met de duatlons van Waardamme (07/09) en Torhout (21/09) in het vooruitzicht belooft dit niet meteen veel goeds. We zien wel hoe het loopt en de volgende wedstrijdverslagen zal ik net iets rapper online plaatsen :)


    Sportieve groeten
    Wouter