• BK duatlon Doornik

    Na een 5de plaats algemeen met winst in de juniorencategorie in het Franse Saint-Quentin (13/04) en winst algemeen in het Nederlandse Heerenveen(19/04) werd het meer dan duidelijk, ik had net op tijd de conditie te pakken waarmee ik zou kunnen meestrijden voor de ereplaatsen op het Belgisch kampioenschap. Toch vertrok ik met twijfels richting Doornik. Na de wedstrijd in Nederland begon mijn achillespees tegen te werken. Tot en met dinsdag was wandelen zonder pijn niet mogelijk, fietstrainingen kon ik wel afwerken.Met 1 week zonder enige looptraining afzakken naar het hoofddoel van dit seizoen, het is niet het ideale scenario dat ik in gedachten had. Tijdens de opwarming had ik op geen enkel moment last van mijn achillespees. Het bizarre was wel dat ik voor het eerst geen idee had hoe goed of slecht de benen waren, de wedstrijd ging het meteen duidelijk maken.


    In tegenstelling tot vorig jaar waren dit jaar al de toppers aanwezig, met een superdag was een plaats bij de eerste 5 volgens mij mogelijk. Top drie leek bijna onmogelijk.
    Aan de start was het een nerveus gedoe, de vele deelnemers en de drang naar voren zorgden voor een valpartij vlak naast me, ik bleef gelukkig gespaard. De snelheid werd met schokken de lucht in getrokken, na 1km werd duidelijk dat ik het tempo niet zou kunnen volgen. Een groep van ongeveer 8 atleten zag ik weglopen. Top 5 ambities mocht ik opbergen. De resterende 4 kilometers liep ik zonder veel souplesse, misschien had de week zonder looptraining hiermee te maken.
    Na 15 minuten en 29 seconden afzien aan een te traag tempo kon ik eindelijk op de fiets kruipen. De schade was aanzienlijk, net geen minuut verloren op de koplopers. Ik zat in een groep met een 10 tal atleten, ik schatte in dat we reden voor de 9de à 10de plaats . De eerste kilometers draaide ik mee om de gang erin te krijgen, je weet maar nooit dat een grote groep terug kan komen. Daarna probeerde ik enkele keren weg te springen met Dante van Hooydonck, een beest op de fiets. We kregen echter geen ruimte. Voor mij zat er nog maar 1 ding op: energie sparen voor de laatste run. Tot mijn verbazing kwamen we plotseling een heel stuk dichter op de 2de groep in de wedstrijd met 4 atleten, ook de kopgroep was binnen bereik. In de 3de en laatste ronde kwam er dan de samensmelting met de 2de groep. De koplopers zaten op een 30 tal seconden.
    Mijn wissel ging behoorlijk goed, ik kon in het spoor van Paul Bara ( vice-BK 2013) beginnen aan de laatste run. Nu had ik wel de benen die ik tijdens de eerste 5km niet had. Ik kon volgen en in de laatste kilometer nam ik zelf over. Ik legde het tempo zo hoog mogelijk, maar in de laatste 300 meter kon hij toch nog een versnelling plaatsen waar ik geen antwoord meer op had.
    Achteraf wist ik pas dat ik als 5de junior was geëindigd. Een onverwacht goed resultaat na een zwakke eerste run.
    Mijn wedstrijd zondag was bijna het tegengestelde van deze tijdens het BK van vorig jaar. Toen liep ik een schitterende eerste run, werd ingehaald tijdens het fietsen om er dan tijdens het laatste lopen compleet in te storten.
    In tegenstelling tot vorige jaren zit mijn voorseizoen na het BK er nog niet op. 11/05 afspraak in Baliebrugge, Ruddervoorde waar voor het eerst sinds lange tijd het Vlaams kampioenschap voor de jeugd wordt georganiseerd. Op 31/05 staat het wereldkampioenschap duatlon in het Spaanse Pontevedra op het programma als afsluiter, zonder twijfel wordt dit een schitterende ervaring.

    Sportieve groeten
    Wouter