Wouter Devalet

Vorige week liep ik mijn laatste veldloop van het seizoen. Naar jaarlijkse gewoonte was dit het Vlaams Kampioenschap , zoals altijd georganiseerd in Sint-Niklaas. Vooraf was mijn ambitie een top 10 plaats , zeker niet onmogelijk gezien de vorige wedstrijden telkens vlot verliepen

Helaas liep het mede door mijn eigen schuld helemaal anders af... Voor elke scholenveldloop zit ik telkens met het dillema of ik mijn lichte wedstrijdschoenen gebruik , waarmee ik absoluut geen grip heb op een natte ondergrond. Of loop ik met mijn zwaardere trainingsschoenen waarmee ik genoeg grip heb. Doordat ik geen versnelling op gras had gedaan met mijn wedstrijdschoenen( en ik dus perfect grip had) koos ik om toch met mijn wedstrijdschoenen van start te gaan...

Enkele minuten op voorhand ging ik aan de startlijn staan om toch een behoorlijke startplaats te bemachtigen. 3 minuten voor de start doe ik mijn training af en blijf ik nog wat ter plaatse springen om niet koud te krijgen. Plotseling weerklinkt het startschot, totaal onverwacht , want de startgever had niet gecontroleerd of iedereen achter de lijn stond. Hij zei ook niet hoe lang het nog voor de start was of wat dan ook. Dus je voelt het al aankomen. Door de onverwachte start , de ondergrond die ik mis had ingeschat en de wedstrijdschoenen schoof ik uit tijdens de start. Op een haar na kon ik een valpartij vermijden , maar ik kwam wel pas als laatste door de eerste bocht... Het beloofde nog 3200 zware meters te worden tot de finish. Het inhalen ging ook alles behalve goed, iedereen liep dicht opeen en ik kon moeilijk plaatsen opschuiven, (ook verloor ik telkens snelheid door te weinig grip , wat wel mijn eigen schuld was). Ik schoof langzaam aan op. Veel afstand verloor ik niet meer op de kopgroep ,maar inhalen was onmogelijk. Uiteindelijk verloor ik de spurt voor de 16de plaats en moest ik me tevreden stellen met een 17de plaats... Ondanks het feit dat ik nooit een beter resultaat behaalde op het Vlaams kampioenschap ben ik nog nooit zo ontgoocheld geweest na een veldloop. Een plaats bij de eerste 10 zat er zeker in...  We behaalden dan nog eens een 4de plaats met de schoolploeg, maar we waren wel niet met onze sterkste ploeg naar Sint-Niklaas afgereisd.

Dit was zowiezo mijn laatste veldloop en mogelijk ook mijn laatste wedstrijd dit jaar. De komende weken houd ik het nog altijd op duurtrainingen (en leren voor de examens) om dan in januari te beginnen met weerstand.

Groeten

Wouter